คำว่า Delicacy แปลว่าความแบบบาง ความประณีต อันเป็นอัตลักษณ์อันสำคัญยิ่งในวัฒนธรรมไทยทุกแขนง ทั้งยังแปลว่าอาหารอันโอชะได้อีกด้วย จึงคิดว่าไม่มีคำไหนเหมาะจะบรรยายภาพนี้ได้ดีไปกว่าคำนี้
อาหารในรูปเป็นของว่างไทยโบราณ บางคนอาจจะรู้จัก บางคนก็ไม่รู้จัก แต่ละชนิดล้วนมีความพิถีพิถันในการทำทั้งในแง่ของรสชาติละรูปร่าง ซื้อมาจากร้านเจ้าประจำที่ดิโอลด์สยามแล้วเอามาจัดลงจาน
ตัวอาหารมีทั้งสีขาวของแป้ง สีเหลืองของไข่ และสีเขียวอ่อนๆ ของผักกาดหอม คิดว่ายังจืดไปนิด จึงใช้กระดาษตกแต่งฉากเพิ่มเล็กน้อย เพราะอยากเพิ่มสีสันของเส้นใยธรรมชาติกับสีแดงที่เหมือนพริกกับกุ้งลงไปในฉากหลัง
อาหารทั้งสามชนิดมีชื่อและรายละเอียดดังต่อไปนี้
-ถุงเงิน คือห่อแป้งสีขาวทางซ้ายมือ ข้างนอกเป็นแป้งโรตีสายไหม ห่อไส้ไก่สับผัดปรุงรสไว้ข้างใน มัดถุงด้วยก้านผักชี
-หรุ่มหรือล่าเตียง อาหารชนิดนี้ชื่อค่อนข้างสับสน บางตำราเรียกหรุ่ม บางตำราเรียกล่าเตียง บางที่ก็ว่าเป็นคนละอย่างกัน ไส้เป็นไก่สับผัด ผสมถั่วลิสงและเครื่องปรุงต่างๆ เอกลักษณ์คือเปลือกห่อมที่ทำจากร่างแหตาข่ายของไข่ทอด
-กุ้งในห่อตาข่ายไข่ข้างหลังเรียกอะไรไม่รู้ จำไม่ได้ ชื่อกุ้ง...อะไรซักอย่าง กุ้งนอนแหหรือกุ้งห่มสไบหรือกุ้งห่มแพรอะไรประมาณนี้แหละ มีตัวกุ้งอยู่ แล้วก็ไส้หมูสับผัดกับเห็ดหอม รับประกันว่าอร่อยทุกอย่าง...ทานมาหมดแล้ว
รอบนี้ไม่ได้ตกแต่งอะไรเพิ่มเติม เพราะคิดว่าองค์ประกอบต่างๆ ออกมาโอเคอยู่แล้ว คือ...ให้แต่งเพิ่มก็ไม่มีปัญญาแล้วอ้ะ...
